Στοιχεία υποβολής περίληψης: 130 / Mar 16, 2025 @ 11:04 AM
Παρουσίαση: Προφορική ή Αναρτημένη
Πεδίο: Επινεφρίδια
Τίτλος: Μεταβολικές διαταραχές σε ασθενείς με φαιοχρωμοκυττώματα: αναδρομική πολυκεντρική μελέτη
Κείμενο:
Εισαγωγή
Τα φαιοχρωμοκυττώματα είναι σπάνιoι νευροενδοκρινείς όγκοι με επίπτωση 2–8 περιπτώσεις/1.000.000/έτος. Λόγω της σπανιότητάς τους, οι μεταβολικές διαταραχές των ασθενών εξακολουθούν να διερευνώνται τόσο πριν όσο και μετά από τη χειρουργική εκτομή τους.
Σκοποί
Σκοπός της μελέτης ήταν να μελετηθούν τα κλινικά και μεταβολικά χαρακτηριστικά των ασθενών με φαιοχρωμοκύττωμα ανάλογα με τον κατεχολαμινεργικό φαινότυπο στη διάγνωση και να διερευνηθεί η εξέλιξη αυτών μετεγχειρητικά.
Μέθοδοι
Πρόκειται για πολυκεντρική, αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε τέσσερα Ενδοκρινολογικά τμήματα ελληνικών τριτοβάθμιων νοσοκομείων. Η συλλογή των δεδομένων έγινε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση των δεδομένων και συγκρίσεις των βασικών χαρακτηριστικών μεταξύ αδρενεργικού και νοραδρενεργικού φαινοτύπου, υπέρτασης (παροξυσμική ή μη) και απουσία υπέρτασης, τυχαιωμάτων και μη. Επιπλέον διενργήθηκαν συσχετίσεις μεταξύ μεταβολικών χαρακτηριστικών και παραμέτρων σχετιζόμενων με τον όγκο (μέγεθος όγκου, PASS) καθώς και αξιολογήθηκε η αλλαγή του μεταβολικού προφίλ των ασθενών μετά την επινεφριδεκτομή.
Αποτελέσματα
Συμπεριλήφθηκαν 83 ασθενείς (58% γυναίκες, διάμεση ηλικία 51 έτη) με φαιοχρωμοκύττωμα, οι οποίοι διαγνώσθηκαν και χειρουργήθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Το 64% των περιπτώσεων αφορούσε τυχαιώματα και το 74% εκκριτικούς όγκους, εκ των οποίων 28% με αδρενεργικό και 46% με νοραδρενεργικό φαινότυπο. Η πλειοψηφία (69%) των ασθενών είχε υπέρταση (37%παροξυσμική). Σχετικά με το μεταβολικό προφίλ των ασθενών, ο σακχαρώδης διαβήτης/ προδιαβήτης είχε επιπολασμό 74%, η δυσλιπιδαιμία 65% και η παχυσαρκία 20%, ενώ δεν διέφερε μεταξύ των κατεχολαμινεργικών φαινοτύπων. Ο αδρενεργικός φαινότυπος ήταν κυρίαρχος σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,003), με επακόλουθη ανάγκη για σημαντικά υψηλότερη ημερήσια δόση φαινοξυβενζαμίνης (p=0,002) προεγχειρητικά. Οι ασθενείς με τα τυχαιώματα εμφάνισαν υψηλότερο επιπολασμό διαβήτη (p=0,021) σε σχέση με εκείνους που οι όγκοι δεν ανευρέθηκαν ως τυχαιώματα ενώ το λιπιδαιμικό προφίλ δεν διέφερε. Μεγαλύτερο μέγεθος όγκου (53,7 vs 42,1 mm, p=0,023) και μεγαλύτερο PASS (≥4) (p=0,022) ανευρέθηκε στους υπερτασικούς. Το μέγεθος του όγκου είχε επιπλέον θετική συσχέτιση με τον αριθμό αντι-υπερτασικών δισκίων κατά τη διάγνωση (p=0,044). Παρατηρήθηκαν θετικές συσχετίσεις μεταξύ της ημερήσιας δόσης φαινοξυβενζαμίνης και του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) (p=0,002) καθώς και μεταξύ της HbA1c και του αριθμού των αντι-υπερτασικών δισκίων (p=0,029). Εβδομήντα πέντε ασθενείς παρακολουθήθηκαν μετά από επινεφριδεκτομή για διάμεση περίοδο 24 μηνών. Η μεταβολική αξιολόγηση αποκάλυψε βελτιωμένα επίπεδα HbA1c, γλυκόζης νηστείας και LDL (p≤0,01) παρά τη μη σημαντική αλλαγή στον μετεγχειρητικό ΔΜΣ.
Συμπεράσματα
Οι μεταβολικές παράμετροι και τα χαρακτηριστικά του όγκου δεν φάνηκε να διαφοροποιούνται μεταξύ των κατεχολαμινεργικών φαινοτύπων. Αντιθέτως, οι μεταβολικές διαταραχές βελτιώθηκαν μετά από επινεφριδεκτομή, ενώ ο ΔΜΣ δεν ήταν παράγοντας που συνέβαλε σε αυτό καθώς παρέμεινε σταθερός.
Σημειώσεις: